Follow by Email

วันจันทร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554

โวหารภาพพจน์

การใช้โวหาร
        การใช้โวหาร คือการพลิกแพลงภาษาที่ใช้พูดและเขียนให้แปลกออกไปจากที่ใช้อยู่ตามปกติ ก่อให้

เกิดจินตภาพ มีรสกระทบใจ ความรู้สึกและอารมณ์ 
        ภาพพจน์ เป็นศัพท์บัญญัติ เทียบกับคำ figures of speech ในภาษาอังกฤษ

โวหารภาพพจน์มีหลายลักษณะจะยกตัวอย่าง ๖ ลักษณะดังต่อไปนี้
         ๑.อุปมาโวหาร การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งเหมือนกับอีกสิ่งหนึ่ง   การเปรียบเทียบโดยวิธีนี้ จะมีคำ

แสดงความหมายอย่างเดียวกับคำว่า เหมือน ปรากฎอยู่ด้วย เช่น เสมือน ดุจ ประดุจ ดั่ง กล ปูน เพียง

ราว เฉก
ตัวอย่าง
                     ๑. คุณแม่หนาหนักเพี้ยง      พสุธา
คุณบิดรดุจอา                                       กาศกว้าง
คุณพี่พ่างศิขรา                                     เมรุมาศ
คุณพระอาจารย์อ้าง                              อาจสู้สาคร
                 มีการเปรียบเทียบ ๔ อย่าง คือ 
                                       มีการเปรียบเทียบพระคุณแม่กับแผ่นดิน
                                           
                                                เปรียบเทียบพระคุณพ่อกับแผ่นน้ำ
                                                       เปรียบเทียบพระคุณพี่กับเขาพระสุเมรุ
                                                                    เปรียบเทียบพระคุณของครูอาจารย์กับพิ้นน้ำ
   
                    ๒.                  ไม้เรียกผกากุพ-                     ชกะสีอรุณแสง
                             
                                        ปานแก้มแฉล้มแดง                  ดรุณี ณ ยามอาย

 ๒. การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งเป็นอีกสิ่งหนึ่ง ลักษณะนี้เรียก อุปลักษณ์

ตัวอย่าง

                           ณ ราตรีเพ็ญ ๑๕ ค่ำ แห่งเดือนวิสาขปุณณมี กว่ายี่สิบห้สศตวรรษมาแล้ว ดวงประทีป

แห่งโลก ได้ดับลง รัศมีแห่งดวงประทีปนั้นยังคงฉายแสงอยู่ตราบเท่าทุกวันนี้และยังจะเป็นเช่นนี้อยู่ตราบ

เท่านานแสนนาน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น